Gesprek

Hij was het gesprek van de dag, bij de koffieautomaat op het werk. De 100-jarige schrijver (‘100 jaar en 9 maanden’) die aan tafel bij Matthijs van Nieuwkerk en Jan Mulder over zijn herontdekte en hogelijk geprezen romans moest praten. Gast en gastheer spraken in andere tongen langs elkaar heen.

Maartje Somers: ‘Het waren twee werelden die elkaar niet raakten. De twintigste en de éénentwintigste eeuw, de literatuur en de televisie, de inhoud en de ruis.’ De 100-jarige schrijver met zijn bedachtzame volzinnen deed denken aan Lodewijk van Deyssel, geïnterviewd op film. Bij de VARA vonden ze het interview blijkbaar ook geen succes: online is het niet beschikbaar.

Het alternatieve gesprek met Hans Keilson, de zenuwarts die heel veel meer deed dan corresponderen met tbs-er Gerrit Achterberg en Herman Pieter de Boer van de drank afhelpen, staat hier.

Das Leben geht weiter: De Wereld Draait Door.

Van Deyssel in een bordeel

Op 27 mei 1935, vandaag 73 jaar geleden, werden Lodewijk van Deyssel en Willem Kloos door de senaat van de Universiteit van Amsterdam bevorderd tot doctor honoris causa. De beroemde foto die u hieronder ziet is een originele afdruk, een jaar of dertig geleden gemaakt naar het origineel en gratis voor wie belangstelling toont.
Na afloop van de plechtigheid zou Van Deyssel hebben gezegd: ‘Thans, vrienden, gaan wij ons vertreden’, om vervolgens met P.C. Boutens en Tjebbo Franken in een bordeel te belanden.

Godfried Bomans schrijft hierover: ‘Hier [in het bordeel] ontwikkelde zich tussen Boutens, Thijm en Franken een dispuut over de invloed van Plato op het christelijk denken en zie, halverwege deze gedachtenwisseling traden drie geheel ontklede dames naar binnen, waardoor de bedoeling der lokaliteit de inzittenden op versante wijze duidelijk werd. Eén zette zich op de knie van Thijm en nam hem alvast de baret van het hoofd, die de zojuist gepromoveerde nog immer droeg. Wie nu denken mocht dat Thijm door deze ontwikkeling der gebeurtenissen overrompeld zou zijn, vergist zich. Hij hield vast aan de oorspronkelijk door hem vermoede bestemming van het vertrek, namelijk een ruimte waarin men verversingen bestelt en sprak, het gesprek een ogenblik onderbrekend maar daarna onmiddelijk weer hervattend: “Dank u, juffrouw, drie broodjes met ham.”‘

Harry Prick geloofde geen snars van dit verhaal. Geef hem eens ongelijk.