Verwante neigingen (3)

A. Edward Newton was een van de grootste Amerikaanse bibliofielen van de twintigste eeuw, die bovendien over zijn liefde voor boeken schreef. Hij stelde bij het kopen hoge eisen aan de conditie van een boek. Bij leven al was de collectie van Newton legendarisch.

David Magee plaatst in het zevende hoofdstuk (‘Going, going…’) van zijn memoires Infinite Riches (1973) kanttekeningen bij de kwaliteit van Newtons bibliotheek. Hij zou de lat niet zo hoog hebben gelegd als hij altijd deed voorkomen. Magee woonde als jonge antiquaar in 1941 de eerste van drie veilingen van Newtons collectie bij. De kijkdag liep uit op een teleurstelling.

I never saw a worse case of someone not practising what he preached. When I got to New York I was warned by my bookseller friends there that I was going to be disappointed in Newton’s library, but I had to see the books to believe them. I viewed the first sale (there were three in all – April, May and October of that year) with some gloom. At least sixty percent of the lots I wanted to bid were in such poor condition that I scratched them off my list.

Verwante neigingen (2)

Hij was een van de grootste Amerikaanse bibliofielen van de twintigste eeuw, die bovendien over zijn liefde voor boeken schreef. De gefortuneerde zakenman A. Edward Newton verzamelde vol hartstocht association copies, de hoogste categorie opdrachtexemplaren. In het vierde hoofdstuk van The Amenities of Book-Collecting and Kindred Affections, ‘”Association” Books and First Editions’, denkt Newton hardop na over de toenemende populariteit van opdrachtexemplaren aan het eind van de negentiende eeuw. Ze werden dus duurder, maar Newton keek niet op een stuiver. Op zeker moment bezat hij eenentwintig opdrachtexemplaren van Charles Dickens.

No books have appreciated more in value than presentation or association volumes and the reason is not far to seek. Of any given copy there can hardly be a duplicate. For the most part presentation copies are first editions – plus. Frequently there is a note or a comment which sheds biographical light on the author. In the slightest inscription there is the record of a friendship by means of which we get back of the book to the writer.

The Amenities of Book-Collecting and Kindred Affections werd druk na druk van een nieuwe inleiding voorzien, terwijl de vorige gewoon werden meegedrukt. De eerste druk in de populaire reeks Modern Library, zijnde de zesde of zevende editie van The Amenities, heeft achtereenvolgens een introductie van Newton uit 1935, een noot van de uitgever uit 1924, een introductie van de uitgever uit 1922, een voorwoord van Newton uit 1920 en een inleidend essay uit 1918.

Het inleidende essay eindigt met een staaltje valse bescheidenheid. Newton, de man die presentation copies en association copies verslond, verontschuldigt zich bij zijn vrienden voor zijn strikte voornemen geen enkel exemplaar van The Amenities om te toveren ‘into a presentation volume’. ‘Whatever circulation it may have must be upon its own merits.’ Newton zwichtte echter voor het succes van zijn boek. Momenteel is er een klein dozijn opdrachtexemplaren van The Amenities te koop.

In het exemplaar van de Brit Charles E. Sayle schreef Newton in 1920: ‘How amazing it is to see this little book in this great country.’ Of de inscriptie in een ander exemplaar: ‘This book wonderful to relate is going strong, so is its author. A. Edward Newton.’ Of deze zelfverzekerde opmerking, gevolgd door een verkooppraatje van de antiquaar:

This copy has a longish note on the ffep from Newton stating that this copy is a first edition of a book that has sold very well. It is dated 1923 and signed boldly by Newton. The note is not addressed to any person, so you can pretend that Newton wrote it for you.

Verwante neigingen (1)

Hij was een van de grootste Amerikaanse bibliofielen van de twintigste eeuw, die bovendien over zijn liefde voor boeken schreef. De gefortuneerde zakenman A. Edward Newton stuurde zijn persoonlijke verhaaltjes over de jacht op boeken, veilingbezoeken en antiquarische vakanties pas na lang aandringen van vrienden naar het tijdschrift The Atlantic Monthly. In 1918 verscheen de eerste bundel verhalen als The Amenities of Book-Collecting and Kindred Affections, drie jaar later gevolgd door A Magnificent Farce and Other Diversions of a Book-Collector. Beide boeken lagen de afgelopen weken op mijn nachtkastje: foliootjes tellen voor het slapengaan en dan dromen over verleidelijk dansende leeslinten.

Brieven en manuscripten van Thomas Hardy, een bundel uit de bibliotheek van John Keats, een originele tekening van Tennyson door Rossetti, opdrachtexemplaren van Swinburne, Stevenson, Wilde Dickens! De association copies zijn niet van de lucht. Bij zo’n fantastische collectie is het moeilijk bescheiden te blijven. A. Edward Newton doet maar geen poging. Trots en enthousiasme knallen van de pagina’s. Onderhoudend, erudiet, dergelijke flaptekstwoorden meer. In 1941 hadden ze drie dagen nodig om zijn bibliotheek te veilen.

Trends laat hij links liggen, mode negeert hij: Newton volgt zijn eigen smaak.

The works of Thomas Frognall Dibdin do not greatly interest me, and where will one find room to-day for Audubon’s “Birds” or Robert’s “Holy Land” except on a billiard-table or under a bed?

Hij zou liever een eerste druk (inclusief de eerste titelpagina) van Miltons Paradise Lost bezitten dan alle Aldussen en Elseviers bij elkaar.

Soms is hij kritisch. Hij verkondigt vaak wat een Boek moet zijn: de juiste editie in de originele band, liefst aangeraakt door de auteur of uit het bezit van een bekende. Gewone boeken horen stevig in de band te zitten, maar mogen zeker niet duur zijn. In A Magnificent Farce laat Newton zijn liefde voor alles wat Engels is en uit Engeland komt voor de lengte van één alinea varen om af te geven op de dure uitgaven van The Kelmscott Press:

I have always resented William Morris’ attitude toward books. Constantly preaching on art and beauty for the people, he set about producing books which are as expensive as they are beautiful, which only rich men can buy, and which not one man in a hundred owning them reads.

Nee, dan is het werk van zijn vriend Mosher in Portland, Maine veel beter.

The Amenities of Book-Collecting and Kindred Affections is zijn leukste boek. Het laatste woord in de titel verwijst natuurlijk niet alleen naar genegenheid, maar ook naar de niet te bedwingen neiging, de ongeneeslijke aandoening om boeken te zoeken, kopen, lezen, verzamelen.